Prezydent Obama wprowadza program redukcji populacji w USA,. poprzez wprowadzenie ustawy odmawiającej osobom biednym, starszym i chronicznie chorym ich prawa do opieki medycznej.

Realizowany jest plan depopulacji ludzkości, bo brak pieniędzy? Prezydent Obama wprowadził w życie, plan reform rewidujących poglądy na kwestię eutanazji, zapoczątkowanej przez Hitlera w 1939 r. w której to przeszłości tak rozpoczynała proces ludobójstwa.

Program z którym mamy teraz do czynienia, zakłada odmowę pomocy medycznej dla osób starszych, schorowanych, dla ludzi biednych i dla ludzi przewlekle chorych, co miało by przynieść oszczędności w bilionach dolarów. Podczas komisji padło stwierdzenie “… odbieranie życia ludziom, którzy nie są godni by żyć..” tak samo jak mówili nazistowscy lekarze.

Dr. Ezekiel Emanuel i jego współpracownicy prowadzili kampanie na rzecz eutanazji, mając swoją siedzibę w Hasting Center, w której Dr. Emanuel jest współudziałowcem. To właśnie oni, ukształtowali opinie obywateli i świata medycznego w kwestii zaakceptowania kultury śmierci, jak np. prawo stanu Washington, wprowadzone w listopadzie wspomagając fizjologów w zabijaniu pacjentów, których prawa do pomocy medycznej zostały drastycznie cofnięte w przypadku uniwersalnej pomocy podczas katastrof.

W listopadzie 2008 roku, Dr. Emanuel napisał, że kryzys, wojna i finansowa zapaść doprowadzą do tego, że wystraszeni ludzie zaakceptują tego typu program. Porównowując to z Hitlerowskimi poglądami w 1935 roku Dr. Brandt powiedział, że ich program eutanazji musi poczekać do rozpoczęcia wojny, aby owy plan mógł zostać zaakceptowany publicznie. Dr. Emanuel w 2008 roku napisał, że przysięga lekarska, która jest hipokryzją, powinna zostać zarzucona, a doktorzy nie powinni już być dbać o pacjentów. Alfred Hoche i Karl Binding – niemieccy specjaliści od eugeniki powiedzieli dokładnie to samo, aby móc zacząć zabijać.

Jak już wiemy, ten proces rozwija się od USA po cały Świat. Możemy to zaobserwować na przykładzie refundowanych w Polsce lekarstwach itp. Cały odtajniony plan Dr. Ezekiela Emanuela jest już realizowany, więc już nie musimy się domyślać na wcześniejsze spekulacje jakie publikowaliśmy w tym serwisie iż wszystko okazuje się jasne.

Obozy zagłady już są wyszykowane, pandemia także już uderzyła w Świat, kryzys finansowy już jest. Ostatnim celem programu będzie Światowy stan wyjątkowy, w którym dokończony zostanie proces depopulacji ludzkości świata odbierając ludziom biednym, starym i schorowanym życie, jakie jest cenniejsze niż jakie kolwiek głupie oszczędności finansowe.

- W sytuacji, gdy blisko 90 proc. gazu płynnego sprzedawanego w Polsce pochodzi z importu, a jednocześnie brakuje popytu na wyprodukowaną w kraju benzynę, nie widzimy podstaw do dalszego utrzymywania preferencyjnej stawki akcyzowej na LPG – mówi nam przedstawiciel jednej z największych spółek paliwowych w naszym kraju.

Gaz płynny jest obecnie trzecim, po oleju napędowym i benzynie, najpopularniejszym paliwem wśród polskich kierowców. Odpowiada przy tym za 15 proc. całej konsumpcji paliw w naszym kraju. Według danych Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego konsumpcja tego paliwa przekroczyła w 2010 roku 4 mln m sześc., przy czym około 75 proc. gazu przeznaczane jest do napędu pojazdów (reszta trafia na cele grzewcze i szereg innych zastosowań). Konsumpcja benzyn silnikowych wyniosła w tym samym okresie 5,8 mln m sześc. i była o 6 proc. niższa niż rok wcześniej.

W opinii przedstawicieli branży podniesienie akcyzy na LPG mogłoby sprawić, że wzrośnie popyt na benzyny, które w tej chwili są drugim po ciężkim oleju opałowym, produktem eksportowym polskiej branży paliwowej. – Wzrost zużycia benzyn pozwoliłby krajowym rafineriom zoptymalizować produkcję i zwiększyć marżę na przerobie ropy – słyszymy.

Obecna stawka akcyzy zalecanej przez Dyrektywę 2003/96/EC Komisji Europejskiej wynosi 125 euro/t autogazu. Trzeba jednak pamiętać, że kraje członkowskie mają prawo regulować tę kwotę wedle uznania, z opcją zerowej akcyzy włącznie. W Polsce, obciążenie akcyzą wynosi 695 zł/t, czyli około 166 euro i jest niezmienne od 2005 roku. Trzeba jednak pamiętać, że tona gazu LPG to około 2000 litrów tego paliwa. Tymczasem opodatkowanie benzyny wynosi obecnie 1565 zł za 1000 l.

Próby podniesienia akcyzy na LPG pojawiały się już kilkakrotnie od czasu wprowadzenia obecnej stawki. Zawsze były one nieskuteczne, głównie ze względu na opór użytkowników pojazdów zasilanych tym paliwem, których jest w Polsce ponad 2,3 mln. Protestuje także branża autogazowa, która argumentuje, iż mniej emisyjne paliwo, jakim jest gaz płynny powinno korzystać z preferencyjnej stawki podatkowej.

Próby podniesienia akcyzy na LPG widać też ze strony Komisji Europejskiej. W zaproponowanym w zeszłym roku projekcie dyrektywy podatkowej KE proponuje zrównanie stawek akcyzowych dla poszczególnych paliw transportowych. Polskie Ministerstwo Gospodarki już zapowiedziało sprzeciw wobec tej propozycji.

Polska i Izrael przeprowadzą w marcu manewry lotnicze na pustyni Negew, niedaleko Ejlatu nad Morzem Czerwonym. W tym celu do Izraela przybędą polskie myśliwce bombardujące F-16, a program wspólnych ćwiczeń obejmie nawigację, walki powietrzne i zadania o charakterze ofensywnym.

Informację o polsko-izraelskich manewrach lotniczych podaje na zasadach wyłączności prorządowy dziennik “Israel Hajom”. Według niego ćwiczenia zaplanowane zostały dużo wcześniej, ale Warszawa woli, przynajmniej na razie, nie nagłaśniać tego wydarzenia.

W manewrach weźmie udział izraelska tzw. czerwona eskadra, której zadaniem jest symulowanie maszyn przeciwnika. Trzy miesiące temu w bazie “Ugda” na Negewie odbyły się podobne ćwiczenia z siłami lotniczymi Grecji i Włoch.

Izraelskie lotnictwo wykorzystuje w lotach ćwiczebnych przestrzeń powietrzną obu tych krajów oraz Rumunii i Bułgarii. Dowódcą sił lotniczych Izraela został ostatnio generał Amir Eszel, który w 2003 roku uczestniczył w przelocie nad Auschwitz.

Media, mają w rękach jedną z najpotężniejszych “broni” na świecie, a mianowicie monopol na informacje. Mogą ją kształtować w dowolny sposób, manipulując przy tym opinią publiczną. Bez najmniejszego problemu potrafią w ciągu godziny skupić uwagę całego świata dokładnie na tym co sobie zaplanują.

W krajach demokratycznych wpływają na wybory obywateli, zaczynając od wyborów najważniejszych osób w państwie, a kończąc na wyborach produktów, które wkładamy codziennie do koszyka. Wpływają na styl życia i modę, co jemy, w czym chodzimy, a w skrajnych przypadkach u niektórych osób, na to co postrzegają za dobre, a co postrzegają za złe.

W krajach dyktatorskich są narzędziem w rękach władzy, gwarantem rządzenia, w rezultacie potężniejszym niż sam dyktator, bo w każdej chwili mając monopol na informację mogą wzbudzić w Narodzie chęć wywołania rewolucji. Wyobraźcie sobie taką abstrakcyjną sytuację, że Łukaszenka traci kontrolę nad telewizją publiczną, a na jej czele staje ktoś z opozycji. Ile czasu porządzi wtedy Łukaszenka?

Tunezja, Libia, Egipt, nie jesteśmy na miejscu, obraz tych rewolucji znamy tylko z mediów i w zależności od podawanych w nich informacji kształtujemy własny pogląd na te sprawy.

Ja rządzenie utożsamiam z wpływaniem. Dla mnie nie rządzi X, który podejmuje decyzje, tylko Y, który wpływa na podejmowane przez X decyzje.

Popularne stwierdzenie “media są narzędziem w rękach władzy”, ale tak naprawdę władza jest od nich zależna a nie one od władzy. Władza się zmienia a media monopol na informację będą miały, zawsze i na wieki wieków amen.

Władza obawia się społecznego buntu. Obawa ta jest całkowicie uzasadniona; bezmiar nieudolności, kłamstwa i pospolitej zdrady interesów narodowych, jaki dotyka nasz kraj pod rządami Platformy, spotyka się z coraz większym oporem społecznym. Pomimo zwartego szyku medialnych obrońców rządu, z TVNem na czele, system, który stworzyli, przestaje się domykać, głównie za sprawą internetu i garstki niezależnych mediów. Wszystko wskazuje na to, że rząd docenił zagrożenie i postanowił rzucić na front służby specjalne.

Większość osób, które uczestniczyły 11 listopada ubiegłego roku w Marszu Niepodległości, mogło zaobserwować prowokacyjne działania służb policyjnych. Kilka tysięcy spośród nich doświadczyło zatrzymań autobusów, jadących do lub z Warszawy, było nagrywane, legitymowane itd. Wydarzenia z placów: Konstytucji i Na rozdrożu, ciągle czekają na wyjaśnienie, a pytań wraz z upływem czasu wcale nie ubywa. Jedno jest pewne; dwadzieścia-trzydzieści tysięcy Polaków, maszerujących w narodowo-patriotycznej manifestacji, przestraszyło rządzących. Zwłaszcza, że skala zjawiska była na tyle duża, iż nie udało się sprawy zamieść pod dywan, pomimo jednolitego chóru pro-rządowych mediów, z czołowymi stacjami telewizyjnymi na czele.

Kolejny przejaw „buntu młodych”, bo tak trzeba określić to co się dzieje, miał miejsce przy okazji sprawy ACTA. Pokolenie, które urodziło się, albo co najmniej wychowało po roku 1989, to 85-90% uczestników Marszu Niepodległości i 95% uczestników protestów przeciwko umowie ACTA. Przełom stycznia i lutego musiał być dla rządzących szczególnie dramatyczny. Całkowicie pogubili się przy masowym proteście internautów, który błyskawicznie przeniósł się na ulicę. W ciągu kilku ostatnich dni stycznia manifestowało w sumie ponad 100 tys. ludzi. Liczba, jak na polskie warunki, ogromna. W wielu miastach były to największe wystąpienia antyrządowe od upadku komunizmu.

Manifestacje z punktu widzenia rządzących szczególnie groźne. Nie tylko dlatego, że tak wielkie, że tak żywiołowe i spontaniczne. Nie tylko dlatego, że manifestanci to w większości ludzie, których Platforma uważała za „swoich”, za kupionych mirażami beztroskiego, „europejskiego” życia. Jedną z głównych trosk, jaka niewątpliwie od pierwszych momentów zaczęła zaprzątać głowy polit-technologów obecnej władzy, było pytanie – kto ich organizuje? Kto wyprowadza ich na ulice? Wiadomo – żeby kogoś zwalczać, trzeba cokolwiek o nim wiedzieć.

Na twarz protestów próbowano wykreować Palikota, czyli człowieka politycznie wyhodowanego przez Tuska na „trudne czasy”. Dużo można by o Palikocie mówić, jedno jest pewne – żadnym interesom obecnej nomenklatury nie zagrozi, ponieważ jest jej częścią, niezbędnym uzupełnieniem, no i potencjalnym koalicjantem, rzecz jasna. Palikot, wypromowany przez Tuska, zmieniający poglądy o 180 stopni co 2 lata, stanowić ma jeden z tuskowych „wentyli bezpieczeństwa”, koło ratunkowe. Ale Palikot nie wypalił – został wyrzucony z warszawskiej manifestacji anty-ACTA, a jego zagrywka na podzielenie protestujących przez atak na symbole religijne – skrytykowana w zgodnym oświadczeniu organizatorów akcji ulicznych z całego kraju.

Dodajmy, że sam fakt zajmowania wspólnego stanowiska i współdziałania organizatorów spontanicznie skrzykiwanych manifestacji, z których większość postanowiła kontynuować rozpoczętą współpracę, wcale nie jest taki oczywisty. Zebrali się bowiem ludzie bardzo różni. Poniżej krótka próba charakteryzacji, opisania środowiska – jest to oczywiście próba zupełnie subiektywna i siłą rzeczy – generalizująca. Spośród sprofilowanych ideowo, dominują przede wszystkim narodowcy (hasło do największej fali protestów, 25 stycznia, wyszło od Wszechpolaków), konserwatywno-liberalni wolnościowcy i ludzie o poglądach wyraziście lewicowych.

Bardzo dużą grupą są ludzie nieprezentujący jakiejś konkretnej tożsamości ideologicznej, skupiający się na poruszającej ich sprawie ACTA i antyrządowych protestach. Oprócz kilku osób z grona wyspecjalizowanych fundacji i organizacji pozarządowych, które w ruch anty-ACTA zaangażowane są od dłuższego czasu, przygniatającą większość stanowią ludzie młodzi albo bardzo młodzi. Również większość – nowicjusze jeśli chodzi o jakąkolwiek szerszą działalność społeczną. Nie można ich, póki co, w żaden sposób kontrolować; struktura jest luźna i chaotyczna, a przez to również – trudniejsza do ogarnięcia jakimś planem operacyjnym, do podzielenia albo zmarginalizowania. Protest przeciwko ACTA pełnymi garściami czerpie z różnych tradycji: duch walki polskiego narodu o wolność i sprzeciwu wobec komunistycznego totalitaryzmu miesza się z przyśpiewkami zaczerpniętymi z zeszłorocznych akcji kibiców czy antyrządowymi hasłami o anarchistycznym posmaku.

Co pozostało władzy, kiedy okazało się, że żadna z parlamentarnych, albo przynajmniej znanych/bliskich sił nie kontroluje protestujących, a Palikotowi, namaszczonemu na zagospodarowanie „młodych gniewnych”, nie udało się tego zrobić? Pozostały służby, a konkretnie, najpierw policja. Ciężko w tej chwili określić liczbę osób, które zostały „odwiedzone” w domach czy szkołach, albo z rodzicami których rozmawiano. Z pewnością jest to minimum kilkanaście – tyle relacji mamy potwierdzonych. Po każdej publikacji w tej sprawie zgłaszają się jednak nowe osoby, więc rzecz może dotyczyć nawet kilkudziesięciu miejsc w kraju. O co chodzi? – pisaliśmy już o tym – z pewnością o informacje, ale również zastraszenie. Licealista, którego nachodzą w domu lub w szkole mundurowi ma prawo się zniechęcić. Albo też dostać zakaz jakiejkolwiek działalności od przestraszonych rodziców. W ostatnich dniach w działania całkiem jawne (co do prowadzenia tych zakulisowych nie mamy żadnych wątpliwości) włączyła się również Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

W jednym z miast ABW poprosiła na rozmowę członka grupy organizującej protesty anty-ACTA. O co się pytano? Czy tylko o ACTA? Nie tylko – padły pytania o praktycznie wszystkie wydarzenia i siły opozycyjne wobec rządu:

- Marsz Niepodległości

- lokalni działacze narodowi i wolnościowi

- kibice

Co ciekawe, relacja ze spotkania z ABW kończy się napomknieniem, że po wizycie w domu kolegi, o którego funkcjonariusze specsłużb również wypytywali, nasz rozmówca natknął się na dwóch panów, siedzących sobie w samochodzie pod domem odwiedzanego. Powie ktoś – o niczym nie musi to świadczyć, czysty zbieg okoliczności + mania spiskowa. Być może…

Faktem jest, że chwilę po tym, gdy dotarły do mnie informacje o przebiegu „rozmowy” z ABW (mieszkam na drugim końcu Polski), połączone z przypuszczeniami co do smutnych panów w samochodzie, odwiedzili mnie dwaj działacze narodowi. Wracali z większego spotkania lokalnych młodych aktywistów szeroko pojętej, nie-establishmentowej prawicy – narodowców, konserwatystów, wolnościowców. Ponad trzy godziny burzliwych dyskusji i pomysłów – kolejne świadectwo, że w środowisko młodych „buzuje”. Podzielili się wrażeniami, ja z kolei opowiedziałem o historii z ABW z innego miasta.

Porozmawialiśmy, wyszli. Po chwili dostałem sms-a: „Dwóch gości siedziało w aucie pod klatką”. Możecie nazywać to urojeniami, manią prześladowczą itd., ale naprawdę zacząłem się zastanawiać – czy panowie wiedzieli pod którą klatką mają stać, czy raczej przyjechali za kolegami bezpośrednio po spotkaniu…

Po co napisałem ten tekst? Żeby wzbudzić sensację, niepokój, zamieszanie? Wręcz przeciwnie – przesłanie jest następujące:

- wahających się, czy zacząć działać, zachęcić do działania – każda para rąk się przyda, tylko razem coś zmienimy

- niepewnych i przestraszonych aktywistów zmotywować do dzielenia się informacjami i organizowania; są nas w stanie zneutralizować jedynie pojedynczo

- pewnie prących do przodu ostrzec, że im większy sukces, tym silniejsza reakcja przeciwników i tym większe zagrożenia, wymagające zarówno zdecydowania, jak i rozsądku

„Obawiać się należy nie tych, którzy walczą, lecz tych, co unikają walki”

orkan

narodowcy.net

Badania behawioralne pokazały, że delfiny, zwłaszcza butlonosy, posiadają osobowość i świadomość swojego istnienia, a także potrafią myśleć o przyszłości. Potrafią one także budować zaawansowane więzi społeczne łącząc często siły, aby radzić sobie wspólnie z większymi problemami.

Potrafią się one także uczyć od siebie wzajemnie czego najżywszym przykładem jest pewna samica z Australii, która pozostając w niewoli nauczyła się sztuczki chodzenia na ogonie, a po wypuszczeniu na wolność nauczyła jej swoich pobratymców. Według naukowców wyglądało to identycznie jak pojawienie się nowej mody na taniec wśród ludzi.

Delfiny potrafią także rozpoznawać w lustrze swoje odbicie – a jest to umiejętność, którą oprócz nas posiadły tylko szympansy, słonie i świnie. Udało się je także nauczyć ludziom prostego, bazującego na symbolach języka.

Pod względem anatomicznym ich mózg jest dużo większy niż mózg szympansów, a u delfinów butlonosów dość duża i rozwinięta kora mózgowa posiada fałdy, które u ludzi łączone są właśnie z inteligencją, jako że zwiększają one objętość kory i jej możliwość do tworzenia wewnętrznych połączeń.

Dlatego zdaniem naukowców powinniśmy przemyśleć nasze zachowanie względem tych zwierząt, jako że nieetyczne może wydawać się trzymanie organizmów tak inteligentnych w parkach rozrywki czy też zabijanie ich dla pożywienia. Obecnie około 300 tysięcy wielorybów, morświnów i delfinów ginie rocznie właśnie albo dla pożywienia, albo też dla naszej przyjemności (co roku na duńskich Wyspach Owczych odbywa się festiwal, podczas którego zabija się tysiące grindwali – jednych z największych przedstawicieli delfinowatych – dość drastyczne wideo z tego możecie zobaczyć powyżej).

Thomas White, profesor etyki oraz biznesu na Uniwersytecie Loyola Marymount w Los Angeles twierdzi, że powinniśmy traktować te zwierzęta jako „osoby nie będące ludźmi” oraz przyznać im indywidualne, jednostkowe prawa.

Warto pamiętać też, że to właśnie delfiny inni naukowcy wskazali jako istoty, z którymi powinniśmy spróbować się porozumieć – jeśli kiedykolwiek chcemy myśleć o rozmawianiu z obcymi spotkanymi ewentualnie w kosmosie.

Źródło: physorg

Wychowania w szkole już nie ma, i to nie ma go nawet w wersji śladowej odnoszącej się do prostych odruchów „proszę”, „dziękuję”. Nauczyciele są coraz bardziej zastraszeni – przez uczniów, przez rodziców, przez regulacje prawne. Zwykle w sporach między uczniem a nauczycielem przegrywa nauczyciel. Są prawa ucznia, rzecznicy do wszystkiego się wtrącający, a nauczyciel zostaje sam. Dyrektor nie stanie po jego stronie, koledzy nauczyciele prywatnie pewnie będą go pocieszać, ale publicznie nie będą się z nim solidaryzować, dziennikarze też w większości nie poprą, więc co ma robić? Można odnieść wrażenie, że ogromna część Polaków zgłupiała, uważając, że najlepsze wychowanie, to brak wychowania

– mówi prof. Legutko.

Były minister edukacji narodowej zwraca uwagę, że dramatycznie spadły oczekiwania rodziców i uczniów wobec szkoły, która dawno przestała już pełnić funkcję wychowawczą.

Dziecko ma wrócić ze szkoły z odpowiednimi ocenami, z dyplomem, bo to się przyda na studiach i na rynku pracy. Fakt, że nadal jest ono głupkiem i prymitywem już nas nie obchodzi. Dobre wykształcenie i dobre wychowanie przestało być towarem. Towarem jest ocena, dyplom, wynik testu.

Powodem zapaści w polskiej szkole są, zdaniem profesora, reformy wprowadzane przez byłą minister Katarzynę Hall.

Nie ma wątpliwości, że była najgorszym ministrem oświaty III RP. (…) Rządy pani Hall to nieustanna destrukcja. Po przejściu jej przez resort trudno będzie to wszystko odbudować. Zniszczyła podstawę programową, który i tak nie była zbyt dobra, a w efekcie doszło do kolejnego obniżenia poziomu wiedzy.

Prof. Legutko zauważa, że pierwsze problemy wychowawcze pojawiły się tuż po wprowadzeniu gimnazjum, które „uruchomiło falę uczniowskiej nieodpowiedzialności”.

Zerwanie ciągłości w najbardziej nieodpowiednim momencie rozwoju młodego człowieka spowodowało, że od początku w gimnazjach pojawiły się gigantyczne problemy. Wśród dziewcząt poziom przemocy podniósł się przez ostatnie lata o 150%. Mamy tutaj całą skalę nagannych zachowań. Od drastycznych wydarzeń, zabójstw i gwałtu, przez poniżanie nauczycieli i rówieśników, aż po zwykłe, chciałoby się powiedzieć codzienne chamstwo.

Zdaniem Ryszarda Legutki stan wiedzy młodzieży dramatycznie spada.

Mimo rosnącej umiejętności rozwiązywania testów uczniowie są coraz gorzej wykształceni i dramatycznie gorzej wychowani. Dziś, żeby zdać maturę, nie trzeba wcale znać literatury polskiej, historii, a nawet posiadać orientacji w – przepraszam za wyrażenie – polskim kodzie kulturowym.

– mówi profesor, wskazując na kierunek wyjścia z edukacyjnej zapaści.

Na pewno trzeba coś zrobić z systemem 6+3+3. Myślę, że w obecnej formie jest on nie do uratowania, bo ogranicza wpływ wykształcenia ogólnego zarówno z powodu krótkości czasu (trzy lata, a później znowu to samo przez trzy lata), jak i z powodu zbyt dużej liczby uczniów. Trzeba odciążyć licea przez rozwój wykształcenia technicznego i zawodowego, które przez Handkego zostało zmarginalizowane. Nie ma powodu, by pchać ogromną liczbę ludzi do szkół ogólnokształcących, zmuszać ich do i tak mocno ograniczonej lektury Mickiewicza, skoro mogą pójść do szkoły zawodowej i tam rozwinąć swoje możliwości. Wykształcenie ogólne musi z powrotem odzyskać swoją rangę, to znaczy być rzeczywiście wykształceniem i rzeczywiście ogólnym, nie zaś, jak obecnie, ani jednym, ani drugim. I trzecia rzecz, niezwykle trudna, to sprawa wychowania. Myślę, że nauczyciele powinni odzyskać swoją władzę wychowawczą.

Były minister edukacji zdecydowanie krytykuje sam pomysł wprowadzenia systemu edukacyjnego 6+3+3.

8+4 to był dobry system. Zmieniono go bez dobrego powodu. Był to niezwykle kosztowny i duży ruch, który miał przynieść edukacyjne cuda, a przyniósł chaos. Teraz trzeba się zastanawiać, jak ograniczyć jego niedobre skutki. Na pewno należy przywrócić ciągłość wychowawczą do 14 lat, a także uczynić liceum miejscem porządnego kształcenia ogólnego

– zaleca profesor.

Zdaniem Ryszarda Legutki w czasie edukacyjnej destrukcji, którą przeżywamy w Polsce, rodziny powinny jeszcze bardziej odpowiedzialnie przyjąć na siebie ciężar wychowywania i dokształcania swoich dzieci.

Pierwsza rzecz to oczywiście dbać o edukację we własnym zakresie. Trzeba douczać dzieci. Kto jest w dobrej sytuacji, że ma w domu bibliotekę, że jest świadomy problemu, ma ochotę i potrafi, niech uczy, niech dokształca, niech wychowuje. Jak za czasów zaborów: douczamy w domu, podsuwamy książki, rozmawiamy, chodzimy do muzeów, na koncerty, uczymy się zachowywać, mówić po polsku, uczymy na pamięć wierszy itd.

- przekonuje prof. Legutko, podkreślając jednocześnie, że należy aktywnie walczyć o przywrócenie rangi polskiej edukacji.

Nie należy się poddawać. Przede wszystkim trzeba skończyć z oglądaniem się na innych. Nie można mówić, „bo w Europie”. W Europie jest równie fatalnie jak u nas. Siłę trzeba znaleźć w nas samych. Może w końcu ta prawda, że nie mamy większego skarbu, niż nasze dzieci, dotrze do umysłów, jeśli nie większości, to przynajmniej tych rozsądnych. Chyba jeszcze nas trochę w tym kraju zostało.

Wielu członków amerykańskiego Kongresu jest oburzonych faktem, że jednostka Sił Powietrznych USA – Air Force usunęła ze swojego motto łacińskie słowo “Bóg”.

Według magazynu Forbes, słowo zostało usunięte, po tym jak “Wojskowe Stowarzyszenie Ateistów i Wolnomyślicieli” zgłosiło oficjalny sprzeciw.

Jason Torpy, prezes stowarzyszenia, powiedział, że w motto nie ma miejsca na słowo “Bóg”, ponieważ nie wszyscy członkowie armii są religijni. – Mamy tylko nadzieję, że w jednostkach Air Force będzie również miejsce dla ateistów i humanistów.

Hasło jednostki: “Opus Dei Cum Pecunia Alienum Efficemus” – “Wykonując bożą pracę za pomocą pieniędzy dobrych ludzi” zostało zmienione na: “Miraculi Cum Pecunia Alienum Efficemus” – “Czyniąc cuda za pomocą pieniędzy dobrych ludzi.

Kongresmeni, którzy sprzeciwiaj się tej decyzji twierdzą, że “sądy konsekwentnie odmawiały zmiany w narodowym motto USA “In God We Trust”, mimo oczywistej wzmianki o Bogu.”

- Oczywiście Konstytucja nie traktuje Boga jako brzydkie słowo – powiedział Luke Goodrich, zastępca głównego radcy prawnego Funduszu Becket ds. Wolności Religijnej. – Religia jest częścią naszej historii.

Los szczególny i dola wyjątkowa jest waszym udziałem. Oto z dala od Ojczyzny przepędzacie dni życia waszego, jak wygnańcy, często piętnem banicji naznaczeni, w tkwiąc okowach przeszłości. Dla nielicznych był to może wybór, dla rzesz całych konieczność wymuszona biedą, groźbą więzień a niekiedy postradania życia.

Na końcu tych przyczyn jednak cierpienie jedno i tęsknota jedna; wspólnym stają się one udziałem wszystkich, którzy na obczyźnie, z dala od ukochanych twarzy i niezapomnianych z rodzinnego okna krajobrazów, muszą się na nowo odnaleźć i zaczynać od początku życie. Nikt jednak, komu choć na krótko dane było li tylko pierwsze na Ziemi Polskiej postawiać kroki, i zaciągnąć, choćby tylko w płaczu, Powietrza Polskiego, ani tych kroków, ani tego czucia już do końca nie zapomni. O Kraju tym będzie zawsze śnił i marzył, po utracie jego nierzadko zapłacze. Bo On w nim już zostanie i nieraz, w środku nocy, zasnąć nie pozwoli.

Gdy jednak odrętwienie melancholii mija, zjawiają się, i sprzeciw, i gniew sprawiedliwy, a pytania o przyczynę stają się udręką. Gdzie jest źródło słabości Państwa tak wielkiego, co świat cały potęgą swoją wieki dziwił? Gdzie jest mądrość Królów, co Rzeczypospolitą ogromną władali, o pokój i bezpieczeństwo całej Europie stając? Gdzież jest ich testament i w czyje ręce został powierzony?

To wszystko skradzione, w popiół zmarnowane, a Naród Polaków stał się jedną pastwą zdrady. Dziedzictwo Wolności sprzeniewierzone przez sprzedajny świat – wykpione przez fałszywych Polski sprzymierzeńców. Musimy to wiedzieć i najpoważniej jak można, traktować, aby marsz w przepaście powstrzymać i ratunku wspólnymi siłami poszukać; wspólnym myśleniem zagasłą rozpalić nadzieję.

Z takiego twardego widzenia i tragicznych doświadczeń, w obliczu najbardziej nikczemnej w historii przeciw Narodowi zmowie, jaką jest „pakt okrągłego stołu” i jego niszczycielskie konsekwencje, narodziła się idea Konwentu. Idea wolnego zgromadzenia Polaków, w imię Polskiej Racji i dla Jej obrony. Zasada jej realizacji jedna, na pewnej z przeszłości wspiera się opoce;

Narodowa Zgoda, wobec Boga i Ojczyzny, z gwarancją Honoru !!!

Wyróżnikiem Konwentu Narodowego Polski stało się działanie, które pozwala poznać innych i siebie ocenić, ale również zweryfikować deklaracje i intencje wielu. Podjęto wysiłek, który zmusza do myślenia i czynu w kategoriach dobra szerszego, i poszanowania woli tych, których przychodzi nam reprezentować. To skrawek prawdziwie Wolnej Polski, z którego już nikt nigdy nie wyrzuci żadnego Polaka, ani żadnego polskiego głosu nie zlekceważy. Narodowy Zaczyn, który, gdy się rozrośnie, może nas zaprowadzić tam, gdzie Polski takiej będzie pod dostatkiem, gdzie będzie jej do syta. A wtedy Państwo wróci pod zarząd Polaków i jak kiedyś, ostoją się stanie.

Pierwszorzędnym celem Konwentu jest wypracowanie formuły narodowego porozumienia i skoordynowanego współdziałania, a następnie stworzenie podstaw do zwołania wielkiego Kongresu Narodowego, który będzie miał mandat, aby podejmować decyzje wiążące dla Narodu Polskiego.

Przed nami zatem ciężka i trudna droga, i przeszkody, które będziemy mogli przemóc tylko razem, gdyż skłóceni i podzieleni, skazani jesteśmy na to, aby im ulegać, w coraz większym upodleniu znosząc kolejne zniewagi i ciosy – aż Polaków niewielu zostanie i zniknie pamięć pod przykrywą kłamstwa.

Dzisiaj jeszcze można to odwrócić !!!

Dlatego proszę Was Patrioci Polscy, gdziekolwiek przyszło Wam na świecie żyć, i z jak wielką goryczą i żalem przychodzi Wam patrzeć dziś na to, co w tak krótkim czasie zrobiono z Ojczyzną, do jakiej ruiny ją przyprowadzono – nie opuszczajcie rąk i nie traćcie wiary. W Konwencie nie może Was zabraknąć. Głos Polonii powinien być słyszalny i mocny, a zaangażowanie na miarę Polskiego Ducha, co w każdym Polaku się tli, gotowy w momencie płomieniem wystrzelić. Co było, minęło – nie wolno zapomnieć, ale to co będzie, od nas jest zależne i naszym decyzjom czynienia podlega. Musimy iść razem i razem ten wysiłek podjąć. Mamy powinności wobec tych, co po nas.

Święte symbole treścią czas wypełnić, świadectwem podtrzymać !!!

Nie słuchajcie już dłużej bałamutnych konferencji, pełnych pustego bajania, co w letarg Was wprawia; nie ekscytujcie się teatrem, który ma odwracać uwagę Waszą od rzeczy istotnych i robienia czegokolwiek ku zmianie; nie trwońcie energii na czcze protesty, których nikt nie słucha i tylko słabości naszej stają się świadectwem – ale organizujcie się i uczcie ze sobą rozmawiać; szukajcie jedni drugich, gotowej do zgody ręki z tyłu nie chowając: wybierajcie spośród siebie najlepszych, którym możecie zaufać; stawajcie się z każdym dniem silniejsi i pewniejsi siebie, w Braci oparcie oręż uzbrojeni.

A wszystko inne będzie Nam dodane – jesteśmy Polakami !!!

Marek Delimat

Koordynator ds. Organizacyjnych

Konwentu Narodowego Polski

konwent-narodowy-polski@o2.pl

http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/ogloszenia/item/880-konwent-narodowy-polski-odezwa-do-polonii-na-%C5%9Bwiecie

This post was submitted by Kawaleria Narodowa.