- Koszt utrzymania afgańskich narodowych sił bezpieczeństwa wyniesie, szacujemy, ok. 4 miliardy dolarów rocznie, co, jak wiemy, przekracza możliwości Afganistanu, który jest jednym z najbiedniejszych państw na świecie. Dlatego jednym z tematów obrad [szczytu NATO - przyp. red.] w Chicago będzie podzielenie ciężaru finansowania bezpieczeństwa Afganistanu – powiedział Sikorski w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych.

W trakcie dyskusji poinformował, że polski wkład na pomoc dla tego kraju oszacowano na poziomie 20 mln dolarów rocznie przez 10 lat, tymczasem Indie, Rosja i Chiny miałyby wpłacać po 10 mln dolarów. – My mielibyśmy wpłacać tyle, co Chiny i Rosja razem wzięte – zauważył.

“Nasz interes narodowy w Afganistanie jest mniejszy”

Szef MSZ zapewnił, że Polska chciałaby pomóc Afganistanowi, ale wyraził wątpliwość, czy akurat poprzez pomoc wojskową. Podkreślił, że nigdy w naszej powojennej historii nie zdarzyło się jeszcze przekazanie przez nasz kraj pieniędzy do budżetu obronnego innego państwa. Jego zdaniem wymagałoby to stworzenia nowych ram prawnych.

Jak zaznaczył, środki, które są w dyspozycji władzy wykonawczej na pomoc rozwojową, nie są duże. – Z tych i tak niewielkich środków największą pozycję stanowi pomoc dla Afganistanu – zauważył. – Zastanawiamy się nie tylko, na co nas stać, ale też, w jaki sposób przyjęto pewne założenia co do tego, kto ma ile wpłacić – powiedział szef dyplomacji.

Jak podkreślił, Polska nie sądzi, żeby nasz narodowy interes w Afganistanie był aż tak duży jak Rosji i Chin razem wziętych. Według niego w miarę jak my wycofujemy się z Afganistanu, odpowiedzialność za stabilność w regionie powinni wziąć ci, którzy nie tylko mają tam narodowy interes, ale np. powstrzymali się od wysłania wojsk do tego kraju.

“Potrzebna rozmowa z Rosją nt. broni jądrowej”

Sikorski odniósł się też do pogróżek Kremla dotyczących umieszczenia rakiet Iskander z głowicami jądrowymi w Obwodzie Kaliningradzkim bądź planowane przez Rosję manewry “Kaukaz 2012″, które – jak dodał – “zapewne przypadkowo” odbędą się w tym samym czasie, co wybory parlamentarne w Gruzji, nie służą poprawie atmosfery.

- Zależy nam na tym, aby Sojusz podjął na forum obchodzącej w tym roku dziesięciolecie Rady NATO-Rosja dyskusję na temat taktycznej broni jądrowej – zadeklarował minister. Poinformował, że o ile dosyć dobrze orientujemy się w potencjale USA w tej dziedzinie na obszarze Europy, to nie wiemy prawie, przynajmniej oficjalnie, nic na temat broni rosyjskiej – nie znamy oficjalnie liczby głowic, miejsc ich składowania, sposobu transportu. Według niego należałoby zbadać możliwość wypracowania wspólnego mechanizmu informacyjnego, a w przyszłości także objęcia tej kategorii uzbrojenia reżimem kontrolnym, z myślą o jej obopólnej redukcji.

zamknij.

Kilka lat temu wybuchła euforia związana z odkryciem bogatych i rozległych złóż tak zwanych łupków gazowych. Kopciuszek nagle znajduje pantofelek i w mgnieniu oka przemienia się w królewnę. Bajeczna historia, która przydarzyła się mojej ukochanej Norwegii. Jeszcze w latach pięćdziesiątych był to biedny, bogobojny, północny kraj Europy i nagle okazuje się, że odkrywają ogromne złoża ropy naftowej i gazu. I dali sobie radę z bogactwem, które na Norwegów spadło nagle, inwestując ogromne pieniądze w edukację i przyszłość. Dzięki ropie i gazowi dobrze żyło się w Libii i wiele innych krajów arabskich stało się z dnia na dzień ogromnie majętnych, a piaski pustyni ich największym kapitałem. Do światowych potentatów gazwych miała dołączyć Polska, na terenie której odkryto 1/3 europejskich zasobów i wyceniono na 5 bln metrów sześciennych. Po opublikowaniu kolejnego raportu Państwowego Instytutu Geologicznego nasze zasoby stopniały piętnastokrotnie i teraz szacuje się gaz łupkowy na poziomie 230.5 – 619.4 mld m3. Zobaczymy co przyniesie kolejny raport, który przygotowuje spółka Lane Energy. Podejrzewam, że za optymistyczną prognozą stoi tak zwany PR, public relation uprawiany za pomocą agresywnego lobbingu, czyli łapówek, oraz reklam. Zwrot z takich inwestycji gwarantowany, propaganda się opłaca i całe społeczeństwo z rządem na czele dało się łatwo w to wkręcić. Im więcej jednak przeczytacie na ten temat entuzjazm zdecydowanie spadnie.

O tak zwanym fracking industry warto napisać odrębny tekst ze względu na wodę, której mamy w Polsce coraz większy deficyt. Wiemy na razie, że wody pitnej, której ilość jest ograniczona i skończona ma starczyć dla 7miliardów ludzi, nie mówiąc przecież o wszystkich innych żyjących istotach. Okazuje się, że cywilizacja zużywa wody więcej i więcej i o dostęp do niej zaczyna się światowa bitwa. Jednym z frontów tej walki jest zarządzanie miejskimi zakładami wodno-kanalizacyjnymi , drugim jest przemysł, który zaczna korzystać z głębinowych zasobów wody na niespotykaną skalę. Jednym z najbardziej żarłocznych gałęzi tego przemysłu jest amerykański przemysł wydobycia łupków gazowych. Ponoć dzięki amerykańskim łupkom ceny gazu w USA są najtańsze od dekady, gaz stał się 50krotnie tańszy niż ropa naftowa i nawet elektrownie przerzucają się na gazowe paliwo, niemniej ja, zwykły konsument tego nie potwierdzam. Jeśli ceny spadły, to gdzieś pomiędzy wydobyciem a sprzedażą, bo ja tego nie widzę na swoim rachunku, choć oficjalne statystyki wskazują, że w USA rachunki za ogrzewanie zmalały w ciągu 3 lat o 1/4, a za prąd o połowę. Zysk, jak zwykle, zostaje w korporacjach.

Kiedy mówimy o gazie łupkowym (shale gas) dotykamy tematu obecności w Polsce takich gigantów otoczonych wątpliwą sławą jak Halliburton, Exxon Mobil, Conoco Phillips, Chevron, Marathon, Cuadrilla, Shell by wymienić najważniejsze. Do tego dochodzą lokalni partnerzy – Lotos, Strzelecki Energia, Orlen Upstream i to też zaledwie kilka przykładów. Płocki koncern planuje w tym roku wykonanie sześciu odwiertów pionowych i dwóch horyzontalnych ze szczelinowaniem. Na razie geolodzy Orlenu skoncentrowali się na badaniu rdzeni z dwóch pierwszych odwiertów wykonanych w 2011 r. PGNiG jest przekonany, że już w 2013 ruszy wydobycie w Lubocinie/Wejherowo. Widać gołym okiem, że gra idzie o ogromne pieniądze.

Ponoć jesteśmy najlepsi w łupkach w Europie, ale czy na pewno? Francja, gdzie odkryto podobne ilości drogocennych łupków nie zgodziła się na jakiekolwiek wydobycie a swoją energetyczną potęgę w wielkiej mierze opiera na energetyce jądrowej. Polska to drugie 1/3 złóż europejskich, a trzecią ćwiartką podzielić się muszą Wielka Brytannia, Szwecja, Norwegia, Austria, Niemcy i Bułgaria. Tylko, że nawet w Bułgarii nie dopuszczono Amerykanów do łupków, podobnie ze Szwecji wyrzucono Shella, zaś Cuadrilla straciła koncesję w UK, gdy wiercenia wywołały trzęsienia ziemi. Nawet ze Stanów Zjednoczonych, gdzie opatentowano tę metodę wydobywczą zawieszono w zeszłym roku dalszą eksploatację w stanie Pennsylvania, zaledwie po trzech latach działalności. W tym czasie dokonano już kilkutysięcy odwiertów (5-3 na dzień), i na efekty ekologiczne nie trzeba było długo czekać. Dlatego jak zgłodniałe psy gas-koncerny rzuciły się na Polskę. 1/3 europejskich zasobów w kieszeni. Amerykańskie zasoby łupkowe, dla porównania szacowane są na 24.4 bln m3.

Na czym polega metoda szczelinowania? Fracking polega na hydraulicznym kruszeniu skał łukowych za pomocą technologii tzw. briute-force. Wpierw robi się kilkukilkometrowy (3-4km) szyb, który potem skręca i ciągnie się poziomo kolejne kilka kilometrów. Zalewa się go i uszczelnia betonem. Wtłaczany pod ogromnym ciśnieniem hydraulicznym 600 atmosfer płyn szczelinujący sprawia, że skały ulegają dalszym pęknięciom a szczeliny wypełniane są piaskiem dzięki czemu pod wpływem ciśnienia zaczyna wydobywać się gaz. Wykonuje się zatem odwierty boczne, wtryskuje pod ogromnym ciśnieniem tzw. fluid injection, potem płyn szczelinujący zmniejszający tarcie, i tworzy się zgrupowanie wielu odwiertów.

Na czym zatem polega problem z tą technologią?

Przede wszystkim jest to droga i ogromnie inwazyjna technologia. Odwiert, jaki kojarzymy z klasycznych pól naftowych był jeden i wysysał z ziemi ropę, czarne złoto. Odwiertów łupkowych potrzebnych jest ogromna ilość ciągną się na przestrzeni wielu kilometrów kwadratowych. Średnio jeden na 2.5 km2. Ponieważ łupki występują na wskroś Polski, można by rzec wzdłuż Wisły, możemy spodziewać się 1.000.000 odwiertów. Tak jest, to nie pomyłka drukarska – milion odwiertów, z czego każdy może być szczelinowany wielokrotnie. Jeden z pierwszych odwiertów powstał w Niecce Lubelskiej, wykonała go firma Exxon Mobil, 5 km od Wisły. Dlaczego tak blisko naszej narodowej rzeki? Otóż aby to wszystko działało potrzeba ogromnej ilości wody. Każdy odwiert pożera od 7 do 11 milionów litrów wody. Jeśli pomnożymy to przez milion planowanych odwiertów mamy zatrważającą ilość 7-11 bln ltr.(!). Najgorsze jest jednak to, że w procesie używa się bardzo długiej listy ogromnie toksycznych substancji, a te najbardziesz szkodliwe ukrywa się pod fikcyjnymi nazwami np. aromatic ketones inikt tego nie jest w stanie skontrolować, bo to tajemnica opatentowana. Metan, płyn szczelinujący oraz ogromna ilość toksyn, chemikaliów dostają się do wód gruntowych, a do tego zero badań niezależnych instytutów mogących ocenić szkodliwość tej technologii, przestrzega Marek Kryda z Instytutu Spraw Obywatelskich.

To zaledwie początek kłopotów albowiem, gdy uwzględni się wadliwość szybów, ten biznes okaże się niezwykle niebezpieczny i drogi. Średnio jeden na dwadzieścia ulega awarii w skali jednego roku. Koncesja jaką rząd udzielił gas-koncernom amerykańskim opiewa na 30 lat. W tym czasie można spodziewać się awaryjności na poziomie 60%. Nikt też nie ma za bardzo kontroli nad awaryjnością, nad usuwaniem usterek.

Z wodą wiąże się jeszcze jeden problem. Wąsatych urzędników tak bardzo podnieciła wizja ogromnych przyszłych zysków, że zagwarantowali dostęp do polskiej wody za darmo. Pewnie wcześniej nie widzieli tylu amerykańskich koncernów na swoim terenie i dostali małpiego rozumu. Dopiero za kilka lat, gdy wzrośnie deficyt wody decydenci zrozumieją jak marne podpisali kontrakty, jak wiele oddali za tak niepewne zyski w niejasnej przyszłości. Nie przygotowani jesteśmy też pod kątem tonażu polskich dróg. Sytuację ratują powstające autostrady niemniej mam nieodparte przeczucie, że nie chodzi tu o to, by zrobić dobrze kibicom na Euro, by mogli pojeździć sobie polskimi autostradami, ale o zapewnienie odpowiedniej infrastruktury pod znacznie potężniejszy biznes jakim są nieszczęsne łupki.

Opłaty koncesyjne to kolejny problem. (ceny podaję w akrach) – Średnia cena za grunt w USA to $8.000, choć najbardziej łupkowe tereny idą po $30.000, a najgorsze za stówkę. Zgadnijcie jakie ceny napotkały gas-koncerny w Europie? Niebywałe, że najlepsze tereny idą po 0.55 eurocentów, a w Polsce są jeszcze tańsze i płaci się od 3 do 25 centów za ar. Aż trudno w to uwierzyć i od razu widać dlaczego tak ochoczo rzucono się na nasz kraj. Podobnie z podatkami – licencja z tutułu produkcji w Stanach kosztuje 18-25%, natomiast w Polsce od 1% do 2.5%, natomiast podatek dochodowy od osób prawnych w USA kształtuje się na poziomie 35% gdy w Polsce to zaledwie 19%.

Cena jaką przyjdzie nam zapłacić za 30letnią licencję jaką daliśmy amerykańskim koncernom jest o wiele wyższa niż prognozowane zyski, które nie uwzgędniają strat i kosztów o jakich napisałem. Do komisji petycji Parlamentu Europejskiego dotarły ostatnio dwie oficjalne skargi w sprawie zakazu wydobywania łupków w Unii Europejskiej. Jedną złożył Polak, który poprosił o utajnienie swoich danych, drugi pozew zbiorowy złożyli Bułgarzy w ilości 8.000 podpisów. Protesty niewiele zmienią, albowiem polityka energetyczna pozostaje w kompetencji poszczególnych krajów zatem tam należy przede wszystkim protestować, jak to skutecznie uczynili Bułgarzy wyrzucając gas-koncerny ze swojego kraju. Nie dajmy się zatem tak łatwo ogłupić łupkami. Nie łupki, nie atom, z którego zarówno Niemcy jak i Francja się powoli wycofują, ale zielona energia, której coraz więcej potrafimy uzyskać w naturalny sposób powinna stanowić priorytet na najbliższą dekadę.

Jan Wiktor Soroko

Poczta Polska tak rozpisała przetarg, aby preferował pecety i laptopy wyłącznie jednego producenta. Jednym z głównych kryteriów był specyficzny system BIOS, który nie ma wpływu na użyteczność i działanie sprzętu. Ważny był też konkretny rodzaj zasilacza.

Poczta Polska ogłosiła przetarg na 5 tys. komputerów stacjonarnych i 100 laptopów. Na pierwszy rzut oka zamówienie, jakich wiele w administracji – nie powinno być żadnych problemów. Ale Poczcie ciągle coś nie pasowało. Trzy razy przesuwała termin składania ofert, przy okazji tak uszczegółowiając wymagania, że koniec końców okazało się, że nadaje się tylko jeden producent.

Pierwsze ogłoszenie o przetargu pojawiło się 27 stycznia, a procedura przetargowa miała się zakończyć 5 marca. Wadium wynosiło 115 tys. zł. Szacowanej wartości kontraktu nie podano, ale – biorąc pod uwagę skalę zamówienia – można przyjąć, że było to ok. 10 mln zł. Na tyle dużo, aby wzbudzić zainteresowanie wielu firm – ocenia analityk pracujący dla administracji publicznej.

Kiedy zaczął się zbliżać termin wyłonienia zwycięzcy, Poczta przesunęła termin rozstrzygnięcia przetargu na 27 marca, a potem raz jeszcze – na 20 kwietnia. Tymczasem 28 marca na swojej stronie opublikowała odpowiedzi na pytania zadane przez oferentów co do technicznych warunków, jakie ma spełniać sprzęt. Ale oprócz wyjaśnień pewnych zawiłości pojawił się też bardzo szczegółowy opis wymagań tzw. BIOS-u, czyli programu służącego do uruchamiania i wyłączania sprzętu.

Alarm podnieśli nasi informatycy. Oprócz BIOS-u wskazali na równie podejrzane zapisy dotyczące zasilacza. Dla nich było jasne, że tak szczegółowe wymagania spełnia wyłącznie sprzęt marki Lenovo. Gdzie tu jest przetarg, skoro z góry wiadomo, kto wygra? – pyta Adam Sawczak z bydgoskiej firmy Loco, która poskarżyła się na Pocztę Polską do Krajowej Izby Odwoławczej. A KIO w ubiegły poniedziałek uznała część skargi dotyczącą uszczegółowienia BIOS-u za zasadną i nakazała Poczcie wycofać się z tego zapisu.

Lenovo oficjalnie o całej sprawie nic nie wiedziało, bo nie sprzedaje bezpośrednio swojego sprzętu w Polsce. Na naszym rynku ma jedynie oficjalnych dystrybutorów i każdy z nich mógł próbować się dogadać z Pocztą.

Takie niespodziewane zmiany w specyfikacjach istotnych warunków zamówienia zdarzają się często – uważa Jarosław Żeliński, analityk firmy IT-Consulting, specjalizujący się we wdrożeniach systemów informatycznych. Przypomina, że Urząd Zamówień Publicznych już dwukrotnie wydawał specjalne rekomendacje w tej sprawie. W 2010 roku tłumaczył, jak przygotowywać przetargi na oprogramowanie, a w 2011 – na sprzęt IT. Rekomendacje były efektem kontroli przetargów na sprzęt informatyczny w latach 2008 – 2009. UZP wykrył, że z naruszeniem prawa dokonano wtedy zakupów sprzętu na kwotę 10 mln zł. Kiedyś zdarzały się zamówienia, w których zapisywano odległość między śrubkami w napędach CD-ROM i tym samym dopasowywano je do z góry wybranego sprzętu. Teraz takie metody są już rzadsze, ale – jak widać – wciąż się pojawiają – dodaje Żeliński.

Poczta Polska zapewniła, że dostosuje się do orzeczenia KIO, wycofa opis BIOS-u i już przesunęła termin rozwiązania przetargu na 16 maja. Po to, by dać chętnym więcej czasu na przygotowanie ofert. Ale na nasze pytania, dlaczego Poczta w trakcie gry zmieniła reguły, w dodatku na bardzo niejasne, jej przedstawiciele nie odpowiedzieli.

Bruksela o przetargach komputerowych

Komisja Europejska – w ramach realizacji Europejskiej Agendy Cyfrowej – zapowiedziała opracowanie wytycznych w zakresie zamówień publicznych na systemy ICT, które zmniejszą uzależnienie od konkretnego producenta. Zestaw dyrektyw ma określać, jak rządy europejskich krajów powinny przeprowadzać przetargi na oprogramowanie oraz usługi informatyczne aby zapobiegać tzw. vendor lock-in, czyli uzależnieniu od konkretnego producenta.

Działania Komisji prowadzone są dwutorowo – KE chce z jednej strony ograniczyć dominację wielkich koncernów w sektorze zamówień publicznych, a z drugiej stworzyć przejrzysty i spójny zestaw zasad przeprowadzania takich przetargów (tzw. European Interoperability Framework – EIF).

Plan jest następujący. Na utrzymanie mających liczyć docelowo 350 tys. afgańskiej armii i policji trzeba będzie płacić ok. 4,3 mld dol. rocznie. Teoretycznie po 2017 r. wydatki miałyby być mniejsze, bo, jak sądzą Amerykanie, Afgańczycy poradzą sobie już z talibami, a państwowe siły bezpieczeństwa będzie można zredukować do blisko 270 tys. – informuje “Gazeta Wyborcza”.

Amerykanie proponują, by NATO i jego sojusznicy płacili ok. 1,3 mld dol. rocznie. W tym 0,5 mld dol. miałby dawać sam rząd Afganistanu. Pozostałą kwotę – ok. 3 mld dol. rocznie – mieliby płacić Amerykanie.Polska miałaby płacić kilkadziesiąt milionów złotych rocznie. – To dziesięć razy mniej, niż płacimy teraz na utrzymanie naszych wojsk w Afganistanie. MON mówi, że teraz wydajemy 700-800 mln zł rocznie – mówi “Wyborczej” jeden z polskich dyplomatów.

W ciągu ostatnich kilku miesięcy na naszej planecie doszło do trzech najpotężnych trzęsień ziemii – biorąc za okres odniesienia ostatnie 200 lat. Znajdujące się w oceanach wulkany podniosły się w ostatnich trzech latach o 88%. Ilość trzęsień ziemii wzrostła w tym samym okresie o 62%.

Nie jest to więc zbyt satysfakcjonujący obraz rzeczywistości, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę dość realną przepowiednię dotyczącą zmiany biegunowości Ziemii w grudniu 2012 roku.

21 grudzień 2012 roku – koniec świata?

21 grudnia 2012 roku o godzinie 11:11 GMT ma dojść do zimowego przesilenia. Jest to dzień, w którym Słońce znajduje się w zenicie w najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej. Nic nie byłoby dziwnego (do przesilenia dochodzi dwa razy w roku – letnie i
zimowe), gdyby nie fakt, że dzień ten jest ostatnim w kalendarzu Majów.

Nasz Układ Słoneczny ma wejść w tym dniu w tzw. równik Drogi Mlecznej (Galactic Equator), gdzie występuje niesamowite oddziaływanie pola magnetycznego. Wywoła to zmianę biegunowości naszej planety, co może pociągnąć za sobą katastrofalne skutki dla życia na Ziemi.

“Pole magnetyczne Ziemi, podobnie jak pole Słońca, co jakiś czas zmienia biegunowość. Z prac paleomagnetycznych wynika, że w okresie zmiany najpierw przez około 10 000 lat zmniejsza się natężenie pola dipolowego, następnie odbywa się nagła zmiana polarności biegunów i ponowny powolny wzrost natężenia (Carrigan i Gubbins 1979). Jedno z
wielu takich zjawisk nastąpiło 66,5 mln roku temu (Harrison i inni, 1979) – na granicy kredy i trzeciorzędu – poprzedzone wyjątkowo długim (ok. 20 mln lat) okresem pola jednokierunkowego.” – dr Kazimierz Borkowski.

Z odczytów sejsmicznych urządzeń pomiarowych rozmieszczonych w różnych miejscach na naszej planecie wynika, że wnętrze Ziemi (tj. jądro) staje się coraz

bardziej aktywne. Szczególny wzrost aktywności obserwuje się w sferze jej magnetyzmu – tutaj coraz częściej dochodzi do lokalnych odchyleń.

W ciągu ostatnich kilku miesięcy na naszej planecie doszło do trzech najpotężnych trzęsień ziemii – biorąc za okres odniesienia ostatnie 200 lat. Znajdujące się w oceanach wulkany podniosły się w ostatnich trzech latach o 88%. Ilość trzęsień ziemii wzrostła w tym samym okresie o 62%.

Nie jest to więc zbyt satysfakcjonujący obraz rzeczywistości, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę dość realną przepowiednię dotyczącą zmiany biegunowości Ziemii w grudniu 2012 roku.

21 grudnia 2012 roku o godzinie 11:11 GMT ma dojść do zimowego przesilenia. Jest to dzień, w którym Słońce znajduje się w zenicie w najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej. Nic nie byłoby dziwnego (do przesilenia dochodzi dwa razy w roku – letnie i

zimowe), gdyby nie fakt, że dzień ten jest ostatnim w kalendarzu Majów.

Nasz Układ Słoneczny ma wejść w tym dniu w tzw. równik Drogi Mlecznej (Galactic Equator), gdzie występuje niesamowite oddziaływanie pola magnetycznego. Wywoła to zmianę biegunowości naszej planety, co może pociągnąć za sobą katastrofalne skutki dla życia na Ziemi.

“Pole magnetyczne Ziemi, podobnie jak pole Słońca, co jakiś czas zmienia biegunowość. Z prac paleomagnetycznych wynika, że w okresie zmiany najpierw przez około 10 000 lat zmniejsza się natężenie pola dipolowego, następnie odbywa się nagła zmiana polarności biegunów i ponowny powolny wzrost natężenia (Carrigan i Gubbins 1979). Jedno z

wielu takich zjawisk nastąpiło 66,5 mln roku temu (Harrison i inni, 1979) – na granicy kredy i trzeciorzędu – poprzedzone wyjątkowo długim (ok. 20 mln lat) okresem pola jednokierunkowego.” – dr Kazimierz Borkowski.

Soros nie należy do osób szczególnie godnych zaufania, jednak miliarder nie jest jedyną osobą, która snuje podobne czarne scenariusze. Od wielu lat podobne opinie można słyszeć choćby u jednego z głównych krytyków Unii Europejskiej, Nigela Farage’a z UK Independence Party. Czyżby mieli oni rację?

Michael Snyder, autor bloga Economic Collapse wykonał świetną pracę zbierając szereg statystyk pokazujących w jakiej sytuacji jest obecnie Europa. Zgromadził ich aż 27 (ja dodałem kilka kolejnych):

Grecja

1. W roku 2011 grecka gospodarka skurczyła się o 6 procent i jest to piąty rok recesji z rzędu,

2. Średnia grecka stopa bezrobocia wyniosła w 2010 roku 12,5 procenta. W roku 2011 wyniosła ona 17.3 proc., a obecnie możemy mówić o 21,8 proc. bezrobotnych Greków,

3. Stopa bezrobocia wśród młodzieży wynosi ponad 50 procent,

4. Ponad 60% mieszkańców portowego miasta Perama nie ma pracy,

5.W czasie trwania kryzysu w Grecji zamknięto blisko 20 procent sklepów detalicznych,

6. Relacja długu do PKB wynosi około 160 procent.

7. Od roku 2010 pensje urzędników spadły o 40 procent,

8. Szacuje się, że w roku 2012 deficyt budżetowy Grecji wyniesie 7 proc. PKB,

9. Zobowiązania finansowe jakie Grecja będzie musiała spłacić w przyszłości wynoszą około 800 procent produktu krajowego brutto,

Na domiar złego:

10. dochodzi do powrotu wielu poważnych chorób. Przykładowo, jak podaje Guardian tylko w przeciągu pierwszych 10 miesięcy 2011 roku liczba stwierdzonych zakażeń wirusem HIV wśród narkomanów wzrosła w centrum Aten o 1,25 %, co więcej po raz pierwszy od lat 70-tych XX wieku na południu kraju zaobserwowano powrót epidemii malarii,

Hiszpania

11. Stopa bezrobocia wynosi tam 23,6 procenta,

12. Podobnie jak w Grecji ponad połowa młodzieży jest bez pracy,

13. Szacuje się, że równowartość wszystkich toksycznych pożyczek w Hiszpanii wynosi blisko 13 procent PKB,

14. PKB Hiszpanii wynosi 1,4 biliona dolarów. Trzy największe hiszpańskie banki, które zagrożone są upadkiem posiadają blisko 2,7 biliona dolarów aktywów,

15. Ceny domów spadły w 2011 roku o 11,2 procenta,

16. W ubiegłym roku liczba przejęć nieruchomości z powodu niewypłacalności dłużnika wzrosła o 32%,

17. Szacuje się, że relacja długu publicznego do PKB w 2012 roku wzrośnie o 11%,

Na domiar złego:

18. W kraju trwa najpoważniejsza od 70 lat susza,

Portugalia

19. Stopa bezrobocia wynosi 15 procent,

20. Bezrobocie wśród młodzieży wynosi 35 procent,

21. Tylko w marcu portugalskie banki pożyczyły od Europejskiego Banku Centralnego 56,3 miliarda euro,

22. Według prognoz gospodarka Portugalii w 2012 roku skurczy się o 5,7 procenta,

23. Suma długu sektora rządowego, biznesowego oraz konsumentów w Portugalii szacowana jest na blisko 360 procent PKB,

Na domiar złego:

24. Jeszcze zanim wybuchł kryzys, w okresie od 1998 do 2008 roku kraj opuściło 6,5 procenta mieszkańców,

25. Wielu młodych Portugalczyków nie mogąc znaleźć pracy w rodzinnym kraju emigruje do byłych kolonii: Brazylii, Angoli i Mozambiku. Między rokiem 2009 a 2010 liczba obywateli Portugalii zarejestrowanych w konsulatach na terenie Brazylii wzrosła o 60 000 osób, z kolei liczba wiz wydanych przez Angolę wzrosła ze 156 w roku 2006 do 23,787 w 2010.

Włochy

26. Bezrobocie wśród młodzieży jest najwyższe w historii, wynosi 31,9 procent,

27. Szacuje się, że zadłużenie Włoch jest 2,7 raza większe niż długi Grecji, Irlandii i Portugalii razem wziętych,

28. Po dodaniu kosztów obsługi długu, szacuje się, że deficyt Włoch w 2012 roku może wynieść 23,1 proc. PKB,

29. Dług Włoch w stosunku do PKB wynosi około 120 procent,

Nie wygląda to optymistycznie prawda? A jak wynika z wielu analiz Polska może już wkrótce do tego szacownego grona dołączyć.

zródło Kod wladzy

Wrocław, 28.03.2012.

Kim jesteście? Czy możecie krótko opisać czym jest Konwent Narodowy Polski?

Może najpierw powiem kilka słów o historii samego Konwentu.
Formuła Konwentu Narodowego Polski została w całości wypracowana we Wrocławskim Komitecie Patriotycznym, przybierając ostateczny kształt, pod koniec 2011 roku. Przy jej tworzeniu wykorzystano dwuipółletnie doświadczenia Komitetu w tworzeniu i konsolidacji środowisk patriotyczno-narodowych oraz mądrość wielu naszych Członków, których wkład trudno w tym dziele przecenić.
Po przyjęciu Formuły Konwentu przez zgromadzenie Wrocławskiego Komitetu Patriotycznego w dniu 24. października 2011 roku, ogłoszono ją w Organie Informacyjnym WKP „PATRIOTA” z dnia 5. listopada. Publicznie po raz pierwszy zaprezentowano Formułę Konwentu Narodowego Polski na spotkaniu przedstawicieli środowisk patriotycznych w Łodzi, zorganizowanym pod patronatem Porozumienia Łódzkiego, które, z inicjatywy Członka Grupy Inicjatywnej Wrocławskiego Komitetu Patriotycznego, zostało przekształcone w I Konwent Narodowy Polski:
http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/historia/item/785-porozumienie-%C5%82%C3%B3dzkie-propozycja-dzia%C5%82a%C5%84
Czym jest Konwent?
Najprościej można powiedzieć, że jest to autentyczne, oddolne zgromadzenie Polaków, wolne od jakichkolwiek powiązań, czy zależności partyjnych, budowane u samych Narodowych Podstaw przez Polskich Patriotów, świadomych swoich powinności wobec Ojczyzny. Ich udział w tym trudnym przedsięwzięciu nie ma jednak służyć jakiejkolwiek formie personalnej promocji czy zajmowaniu uprzywilejowanych pozycji na przyszłych listach wyborczych – chociaż nie ukrywam, że jako Obywatel Rzeczypospolitej jestem żywotnie zainteresowany tym, aby Konwent przyczynił się również do wyłonienia jak najlepszej Reprezentacji Narodu Polskiego – tylko koncentrować się na służebnej roli wobec koniecznych potrzeb organizacyjnych Materii Narodowej, i to zarówno tu w Polsce, jak i poza jej granicami.
Konwent Narodowy Polski odrzuca w tym względzie jakiekolwiek kategoryzowanie Polaków, na tych mieszkających w kraju, i tych na obczyźnie. Każdy Polak, niezależnie od tego, gdzie przyszło mu żyć, jest dla nas wartością nadrzędną, która nie podlega lichwiarskiej dewaluacji, i która powinna stanowić najważniejszy punkt odniesienia przyszłego ustroju wolnego i silnego Państwa Polskiego. Starałem się to ostatnio wyraźnie podkreślić w „Odezwie do Polonii na świecie” i mówię o tym przy każdej nadarzającej się okazji;
http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/historia/item/880-konwent-narodowy-polski-odezwa-do-polonii-na-%C5%9Bwiecie
Koncepcja Konwentu wyrasta ze świadomości, iż aby cokolwiek zmienić, musimy, w myśleniu o Państwie Polaków, wrócić do absolutnych podstaw, gdyż pospolite kłamstwa i, zakrojona na niespotykaną skalę, medialna manipulacja, tak bardzo przytłoczyły już świadomość społeczną, że Polacy zupełnie zatracili poczucie własnej wartości i przynależnej im pozycji. A niepodważalna prawda jest taka, że Państwo istnieje z woli Narodu i całkowicie od Niego zależy. Siła Państwa jest zaś wypadkową siły jego Obywateli; podobnie, jak Jego wolność, wiara, honor, bogactwo i inne tego typu przymioty, które swoje źródło mają w kondycji Polaków i ich rodzin. Dlatego w przeszłości, aby zniszczyć Państwo Polskie, najpierw zawsze niszczono Polaków; zabijano ich, zsyłano na katorgę, pozbawiano majątków i prawa głosu. Likwidowano możliwość realnego wpływania Polaków na losy ich własnego Państwa, pozostawiając na ich barkach jedynie ciężar jego utrzymania. Aż doprowadzono do stanu, który mamy obecnie, czyli całkowitego zaboru – kradzieży Państwa przez antynarodowe siły, które uzbroiły Je przeciwko Polakom, czyniąc z zainstalowanej, wrogiej administracji coś w rodzaju zinstytucjonalizowanego wirusa, pasożytującego i rozwijającego się z coraz większą intensywnością na słabnącym Organizmie Narodowym, zatruwanym systematycznie toksynami, stanowionego i egzekwowanego przez bakcyla, „quasi-prawa”, które całkowicie paraliżuje Jego zdolności obronne.
W kontekście powyższych uwarunkowań, Konwent Narodowy Polski jest również próbą stworzenia Polakom realnej możliwości współdecydowania o swoim wspólnym losie i, wyłonienia spośród siebie, autentycznie narodowej reprezentacji, a więc realizacji tego elementarnego przywileju Suwerena, jakim jest decydowanie o biegu spraw w Państwie, którego z kretesem zostali pozbawieni przez pakiet kontrolny, narzuconego „paktem okrągłego stołu” systemu, zwany dla niepoznaki „ordynację wyborczą”.
Jak istotny jest to aspekt funkcjonowania Polskiego Narodu i, jak niebezpieczny dla wrogich mu sił, niech świadczy przykład ostatnich „wyborów” parlamentarnych, kiedy to, w końcowym, rozstrzygającym o ich ważności, momencie, główna energia systemowej władzoopozycji skoncentrowana była na zalegalizowaniu wyników tej antydemokratycznej farsy. Warto tutaj przypomnieć, że gwarantowaniem prawdopodobieństwa tych rozstrzygnięć, w nominalnie najbardziej patriotycznej części naszego społeczeństwa, zajęła się „jedyna partia opozycyjna”, która poprzez sztab armii „mężów zaufania”, ostatecznie pozbawiła Naród jakikolwiek wątpliwości czy złudzeń.
Ważną konsekwencją, płynącą z tych wypadków, musi być ugruntowanie Polaków w przeświadczeniu, że już nigdy więcej nie powinni brać udziału w podobnych machinacjach, których celem jest de facto pozbawianie ich władzy we własnym Państwie i, że nie mogą już więcej oddawać głosów na podstawianych im figurantów, których jedyną zasługą od dziesiątków lat jest jedynie to, że w zależności od aktualnych potrzeb socjotechnicznych ich mocodawców, pełnią równie przekonująco, zarówno obowiązki władzy, jak i opozycji, realizując przy tym, niezmiennie ten sam, antypolski program.
Kandydaci, na których zdecydują się w przyszłości głosować Polscy muszą być im znani i sprawdzać się w działaniu a nie w pustych deklaracjach – inaczej nigdy nie wyswobodzimy się spod władzy antynarodowych sił, które żywią się lekkomyślnością i niekonsekwencją polskich decyzji.
O tym, jak bardzo ważna i potrzebna jest w dzisiejszych czasach idea Konwentu, niech świadczy fakt, iż otrzymujemy już nawet pierwsze zgłoszenia akcesji z innych krajów, gdzie, podobnie jak w Polsce, polityczne szajki postkomunistyczne, przeszły równie sprawnie od pozorów swoistego ubóstwienia „ludu pracującego miast i wsi” do realizacji swoich prawdziwych celów i, stojących u podstaw tej fikcji ideologicznej, zamiarów, którymi okazały się; zniewolenie i wyniszczenie całych narodów, a przede wszystkim, wyzucie ich z wypracowanego przez wieki majątku.
Widać więc, że oprócz organizacji i konsolidacji Narodu Polskiego oraz przygotowania go do sprawowania należnej mu, nadrzędnej funkcji politycznej, idea Konwentu może stanowić naturalną płaszczyznę zbliżenia narodów, dla których chęć uwolnienia się spod dominacji systemu demokracji totalitarnej, stało się równie ważnym, egzystencjalnym problemem i prawdziwym wyzwaniem dla patriotycznych elit.
Dla osób, z którymi miałem okazję rozmawiać w tej sprawie, bardzo istotnym było, że podobny impuls wychodzi właśnie z Polski, kraju, który, dzięki swojej wielkiej historii i tradycji, jest gwarantem czystości idei wolnościowych.
W tym miejscu wypada zaznaczyć, że środowiska narodowe w różnych krajach, właśnie teraz, kiedy, stworzone i utrzymywane przez globalnych wrogów ludzkości, tzw. lewice i prawice, całkowicie się skompromitowały, mają do odegrania wielką, dziejową rolę, pod warunkiem jednak, że będą w stanie wznieść się ponad orbitę doktrynalnych sporów i dokonać potrzebnego zjednoczenia.
Podsumowując te krótkie rozważania na temat istoty Konwentu Narodowego Polski należy stwierdzić, że jest on swoistą antypartią, w której centrum znajduje się Naród Polski, jego wola, organizacja i jego interes – i z tej perspektywy postrzegane jest i analizowane położenie naszej Ojczyzny i cały międzynarodowy kontekst funkcjonowania Państwa Polskiego.

Czym zajmuje się KNP. Jakie podejmujecie działania?

Jak już wspomniano, Konwent Narodowy Polski zajmuje się głównie trudnymi działaniami o charakterze organizacyjnym i konsolidacyjnym w obszarze środowisk i ugrupowań określanych lub określających się mianem narodowo-patriotycznych. Pozwala na to, zarówno jego otwarta formuła, jak i zawarte w niej mechanizmy, gwarantujące zachowanie podmiotowości wszystkim uczestnikom wysiłku konwentowego.
Realizując, jak najlepiej rozumiany, interes Narodu, Konwent jest żywotnie zainteresowany zapoznaniem się z poglądami i inicjatywami wszystkich Polaków i ich organizacji, w kraju i za granicą, oraz uświadomieniem im konieczności wyłonienia i przygotowania swoich pewnych przedstawicieli, którzy mogliby aktywnie włączyć się w zainicjowany już proces. Aby zatem wypełnić należycie tę rolę, Konwent Narodowy powinien zidentyfikować i skupić możliwie pełne spektrum Sił Patriotycznych, które tylko zebrane razem, mogą stanowić skuteczną alternatywę antypolskiego miazmatu oraz duchowy i moralny kapitał założycielski przyszłego Państwa Polaków.
Stąd też, głównym celem Konwentu Narodowego Polski jest doprowadzenie do wielkiego Kongresu Patriotycznego, który poprzez swoją autentyczną, zakorzenioną w Narodzie, reprezentację, mógłby przejąć na siebie odpowiedzialność za losy Ojczyzny i podjąć próbę odzyskania Państwa dla Narodu Polskiego, a następnie przeprowadzić jego gruntowną naprawę. Nie będzie tego w stanie uczynić żadne pojedyncze środowisko czy organizacja, licytujące się nieraz w przestrzeniach wirtualnych nawet najwznioślejszymi ideami czy rewolucyjnymi programami odtworzenia rozszabrowanej państwowości.
W podejściu do tych elementarnych kwestii, Konwent Narodowy wykazuje daleko idący pragmatyzm i konsekwencję działania, które powinny stać się dzisiaj udziałem wszystkich Polaków. Naród Polski już dłużej nie może tolerować, ani zdradzieckich, okrągłostołowych partii wraz z kordonem tworów, które je zabezpieczają, ani nawiedzonych liderów quasi-patriotycznych bytów kanapowych, którzy od lat mnożą w nieskończoność różnej maści grupki, służące jedynie rozpraszaniu uwagi i energii Polaków, skutecznie odciągając ich od potrzebnej samoorganizacji.
Poza tym, aby usystematyzować wysiłki, które podejmowane są niejako na obrzeżu organizacyjnym, Konwent zmierza do wyłonienia kadry Zespołów programowych, które zajęłyby się pogłębioną analizą obecnej sytuacji Polski, ze szczególnym uwzględnieniem potencjału intelektualnego i dorobku Sił Patriotycznych oraz przygotowały zręby koncepcji programowych dla przyszłych decyzji politycznych.
Równolegle z wymienionymi wyżej działaniami, budowana jest rozproszona Sieć Informacji Konwentowej, która umożliwia już dzisiaj docieranie do Polaków z istotnymi dla Konwentu treściami, w różnych punktach w kraju i na świecie, bez ryzyka, jakie niesie ze sobą funkcjonowanie pojedynczego źródła przesyłania wiadomości.

Z jakich środowisk się wywodzicie? Czy wasza inicjatywa jest przybudówką PiS mającą na celu skupić elektorat narodowo – katolicki?

To dwa bardzo ważne pytania.
Środowiska – ale również pojedynczy Patrioci – które do tej pory włączyły się w prace Konwentu Narodowego są bardzo różne. Ich cechami wspólnymi są jednak; patriotyzm i narodowy punkt widzenia, gotowość bezinteresownego działania i otwartość na realizację celu wyższej konieczności, za jaki należy w obecnej sytuacji uznać wzmożony wysiłek na rzecz organizacji Narodu Polskiego.
Co się tyczy PiS-u…
Konwent Narodowy Polski w żadnej mierze nie jest przybudówką, ani PiS-u, ani żadnej innej partii. Sposób, w jaki zostały potraktowane Komitety Poparcia Jarosława Kaczyńskiego, a dokładnie, skupieni w nich, patriotycznie nastawieni Polacy, po tym, jak poparli lidera tej partii w wyborach prezydenckich w 2010 roku, pokazały ogromną przepaść, jaka dzieli szczere zatroskanie Obywateli Rzeczypospolitej losami własnej Ojczyzny od cynicznej gry, uprawianej przez funkcjonariuszy nomenklaturowych bytów partyjnych. Zaraz po wyborach, te dobrowolne, społeczne ciała, wszędzie tam, gdzie nie uległy samorozwiązaniu, były programowo niszczone lub przejmowane przez lokalny aktyw partyjny, który dla pozorów, dopisywał się na listy Komitetów. Przytłaczający w swojej wymowie był psychologiczny wymiar dziejącej się tragikomedii, z której wynika, że dla zaświadczenia o popieraniu szefa tej organizacji nie wystarcza najwyraźniej sama przynależność partyjna i konieczne staje się doszlusowywanie do społecznych gremiów, które poparciu takiemu nadają dopiero cechy prawdopodobieństwa. Wypadki te pokazały również, jak bardzo instrumentalnie są traktowani i wykorzystywani Polacy oraz odsłoniły stopień demoralizacji koncesjonowanych organizmów partyjnych, które, wyłoniły się z komunistycznego chaosu po „okrągłostołowych” biesiadach.
Ku dość powszechnemu zaskoczeniu Polaków, tworzących Społeczne Komitety Poparcia Jarosława Kaczyńskiego, nagle okazało się, że aparat partyjny emanuje jakimś dogmatycznym objawieniem, z którego wynika, że raz udzielone poparcie jego liderowi; po pierwsze, przywiązuje ich, jak chłopa do ziemi; po drugie, nakłada na nich obowiązek popierania całego inwentarza tej organizacji. Mówiąc wprost, kto poparł Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich musi popierać PiS w wyborach samorządowych i parlamentarnych, gdyż inaczej będzie uważany za zaprzańca i zdrajcę.
Syndrom ten obnażył mechanizm mentalnego zniewalania Polaków przez partie polityczne, powstałe po rozpadzie PZPR-u, które czerpiąc w tym względzie pełnymi garściami z minionego ustroju, traktują Naród Polski, jako, pozbawiony podmiotowości, niewolniczy przedmiot swojego zarządzania, który pod groźbą daleko idących sankcji, winien dopasować się do wymogów stawianych mu przez „kierowniczą siłę”. Oczywiście w takim ujęciu, a w zasadzie negacji, pozycji Obywateli Rzeczypospolitej, nie ma mowy o poszanowaniu ich godności i przywilejów Suwerena, ani, jak wykazano, przed, ani tym bardziej po „wyborach”, gdy ta zabójcza gangrena przenoszona jest automatycznie w porządek państwowy.
Sposób, w jaki ten mechanizm był realizowany przez „jedyną partię opozycyjną”, był naprawdę kuriozalny. Do dzisiaj zastanawiam się nad właściwym określeniem sytuacji, w których terenowe struktury tej organizacji, niszczyły z impetem Społeczne Komitety Poparcia Jarosława Kaczyńskiego, które po wyborach nie rozwiązały się i chciały nadal działać dla Polski? Należy tutaj podkreślić, że miało to miejsce w czasie ostentacyjnych i uporczywych apeli prezesa Jarosława Kaczyńskiego, który, podobnie jak czyni to dzisiaj, zwracał się do Polaków z rzewnymi prośbami o jednoczenie wokół jego partii.
http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/ogloszenia/item/497-spowied%C5%BA-polskiego-z%C5%82oczy%C5%84cy
Ostatecznie, w miejsce niezależnej od PiS-u, ogólnopolskiej Federacji Komitetów Poparcia Jarosława Kaczyńskiego, wypracowanej z wielkim trudem i całkowicie społecznymi siłami przez wielu wspaniałych Patriotów, dekretowano utworzenie nomenklaturowego Ruchu im. Lecha Kaczyńskiego.

Deklarujecie stanowczy sprzeciw wobec układu Okrągłego Stołu oraz wynikłej z niego “koncesjonowanej opozycji”. Jak w takim razie uzasadnicie uczestnictwo członków KNP we Wrocławskim Społecznym Komitecie Poparcia Jarosława Kaczyńskiego?

To pytanie obciążone jest jakąś ponurą pomyłką. Naprawdę nie sądziłem, że po tym, czego doznali na forum publicznym Członkowie Wrocławskiego Komitetu Patriotycznego ze strony struktur PiS-owskich, jak ich oszukano i zdradzono, przy milczącej akceptacji lidera tej partii, Jarosława Kaczyńskiego, jeszcze ktoś będzie postrzegał to w ten sposób i, podobnie, jak usiłowali to czynić w niedawnej przeszłości, funkcjonariusze partyjni, przypisywał wolnych Obywateli do tego historycznego poparcia.
Przede wszystkim, należy zaznaczyć, że wskutek machinacji wrocławskiego aktywu PiS-u i powiązanej z nim, grupy klienteli partyjnej, w Społecznym Komitecie Poparcia Jarosława Kaczyńskiego dokonano rozłamu i wyrwano z niego niewielkie i powolne strukturom gremium. Na jego czele, lokalna organizacja partyjna, postawiła grupkę określaną przez nią mianem „Ojców Założycieli”. Dokonany przez funkcjonariuszy partyjnych, podział, na całkowicie kontrolowany przez nich Komitet Ojców Założycieli i wielki Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego, spowodował, że przez jakiś czas obok siebie funkcjonowały dwa Komitety.
Stan ten jednak nie trwał zbyt długo i w chwili, kiedy Społeczny Komitet dopinał ogólnopolską Federację Komitetów Poparcia, nastąpił zdecydowany atak poprzez biuro prawne z Warszawy, które poprzez szantaż sądowy, zażądało natychmiastowego usunięcia szyldu Jarosława Kaczyńskiego z nazwy Społecznego Wrocławskiego Komitetu Poparcia.
http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/ogloszenia/item/491-bardzo-pilne-czy-otwarte-popieranie-jaros%C5%82awa-kaczy%C5%84skiego-grozi-nam-procesem-ze-strony-pis-u
Nie muszę chyba mówić z jaką zgrozą i oburzeniem przyjęto te działania. W liście skierowanym wprost do Jarosława Kaczyńskiego, poproszono o zajęcie jednoznacznego stanowiska w tej upokarzającej i bulwersującej sprawie. Oczywiście na list nikt, nigdy nie raczył odpowiedzieć, co doskonale oddaje faktyczny stosunek do Narodu Polskiego, zdegenerowanych bytów politycznych, zaprojektowanych przy „okrągłym stole”.
http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/inicjatywy/item/517-ostatni-list-do-premiera-jaros%C5%82awa-kaczy%C5%84skiego
Szantaż sądowy i ostentacyjne zlekceważenie Członków największego w Polsce, Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego przez samego beneficjenta, spełniły swoją, bardzo negatywną rolę. Oto bowiem kadłubowy Komitet Ojców Założycieli, wykreowany przez PiS-owski aktyw partyjny, mógł teraz bez przeszkód przejąć nazwę i dorobek właściwego Komitetu, i korzystać w sposób nieskrępowany z wypracowanej przez niego pozycji politycznej.
Pierwotny Komitet, opierając się na opinii swoich Członków, zmienił nazwę na Wrocławski Komitet Patriotyczny i działa nieprzerwanie do dzisiaj.
http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/ogloszenia/item/606-komu-w-pis-ie-zale%C5%BCy-na-os%C5%82abieniu-pozycji-jaros%C5%82awa-kaczy%C5%84skiego-i-czy-przygotowywany-jest-kolejny-roz%C5%82am-w-partii
Decyzje Polaków są, i muszą pozostać, suwerenne, i nie można ich pod żadnymi pozorami rozpatrywać w kategoriach wartościowania przyjętego w sektach i klikach partyjnych. Naród ma niezbywalne prawo dokonywać ocen i wyborów, które uważa za słuszne i dla siebie najwłaściwsze. Bardzo wielu Polskich Patriotów poparło po Tragedii Smoleńskiej Jarosława Kaczyńskiego w jego staraniach o urząd Prezydenta Rzeczypospolitej, czyniąc to nierzadko emocjonalnie i w odruchu przyrodzonego im poczucia sprawiedliwości. Nie brakło wśród nich również takich, którzy do tej pory nigdy nie angażowali się w politykę, czerpiąc wiedzę o niej jedynie z polskojęzycznych, mainstreamowych mediów, które przez lata propagandy wykreowały w świadomości Narodu bardzo prymitywny i bałamutny obraz podziałów politycznych, zaprojektowanych przez twórców największej zdrady w dziejach Polski. To dla nich właśnie, udział w Społecznych Komitetach Poparcia Jarosława Kaczyńskiego był największym szokiem i rozczarowaniem. Chcąc bezinteresownie pracować dla Polski, podsycani jeszcze apelami swojego niedawnego kandydata, wpadali wprost na złowrogi mur aparatu jego partii, który odnosił się do nich z obraźliwym lekceważeniem i torpedował wszelkie ich inicjatywy – co bardziej aktywni liderzy tych społecznych ciał, byli publicznie atakowani i pozbawiani dobrego imienia. Oczom osłupiałych z oburzenia Polaków ukazał się obraz żywcem wyjęty z powojennej, komunistycznej rzeczywistości PRL-u, który, zgodnie z informacjami tych samych mediów, miał już dawno przestać istnieć.
Wszystkich zainteresowanych pouczającymi dziejami Wrocławskiego Komitetu Patriotycznego gorąco zachęcam do zapoznania się z tekstami źródłowymi, publikowanymi na stronie Wrocławskiego Komitetu w zakładce –historia-. Znajdziecie tam Państwo prawdziwą lekcję historii najnowszej, której nauka może być bardzo pomocna w prawidłowej ocenie charakteru politycznego zniewolenia Polski.
http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/historia

Nie ukrywacie swoich aspiracji politycznych. Co macie do zaproponowania?

Jeżeli w Konwencie Narodowym Polski są czytelne ambicje polityczne, to jest to bardziej dążenie do uświadomienia Narodowi Polskiemu konieczności stania się podstawowym graczem politycznym, na miarę swoich wielkich możliwości, i to zarówno w kontekście krajowym, jak i międzynarodowym, niż zabieganie o konstrukcję list wyborczych w oparciu o Patriotów, którzy już zaangażowali się aktywnie w wysiłek konwentowy.
Naród Polski musi en masse zrozumieć, że już samo doprowadzenie do Jego zjednoczenia, uczyni z Niego największą siłę w Polsce, która w najmniejszym stopniu nie będzie skazana na zadaniowanych polityków władzoopozycji, podsyłanych mu „do wyboru”; po wojnie, przez obcych komunistów, a po roku 1989, przez twórców wrogiego „paktu okrągłego stołu”, którzy nie są niczym innym, jak tylko pasożytniczą warstwą destrukcyjno-kontrolną, siłą wszczepioną w ciało Narodu Polskiego. Musi również w końcu przyjąć, że mechanizmem, który umożliwił odebranie Mu Państwa i, niespotykaną w naszej historii, grabież majątku narodowego, było właśnie wszechogarniające dzielenie i antagonizowanie Polaków na każdym, możliwym tle: religijnym, politycznym, grupowym, pokoleniowym itp. – i proces ten, bez podjęcia właściwych działań zaradczych, będzie kontynuowany, aż do zupełnego rozproszenia Polaków i wyniszczenia łączących ich więzi.
Jak już nadmieniłem, kroki stricte polityczne powinien podjąć Kongres Patriotyczny. Do tego czasu jednak, Konwent Narodowy, oprócz działań organizacyjnych, zainicjuje i będzie prowadził prace problemowe w odpowiednich zespołach programowych, których zadaniem będzie podsumowanie dotychczasowego dorobku środowisk patriotyczno-narodowych i opracowanie wspólnych koncepcji programowych, które staną się bazę wyjściową dla działań Kongresu. To ogromne przedsięwzięcie i praca, którą możemy już dzisiaj wszystkim Polakom zaproponować i, do której Ich gorąco zachęcamy.
Zdaję sobie sprawę z tego, że to ostatnie zdanie, w kontekście zadanego pytania, może brzmieć jak lekki przekąs, ale faktycznie jest to cena, jaką Naród Polski musi ponieść, aby mieć gwarancję, że najbliższej przyszłości znowu nie zaprojektują mu wrogie wobec Niego siły i nie powiodą do niej osobnicy, dla których Polskość oznacza nienormalność, którą należy zniszczyć. Jest to więc propozycja poważnego potraktowania Polaków przez Polaków i wspólnych obowiązków wobec Ojczyzny.

Odwołujecie się do dziedzictwa Romana Dmowskiego?

Dziedzictwo Romana Dmowskiego jest imponujące i ostatnio stało się nawet dość modne. Wiele, nawet niekiedy podejrzanych, środowisk, sięga po tę legitymację, aby uprawdopodabniać swój byt na scenie politycznej, w tym szczególnym, gorącym okresie naszych dziejów. Jest to jednak dziedzictwo bardzo trudne i wymagające. Tak trudne, że nawet za życia Dmowskiego nie udało się skłonić przeważającej części Narodu do przyjęcia i wdrożenia jego koncepcji, chociaż wpływ na ukształtowanie i umocnienie Polskiego Ducha w tamtym czasie trudno przecenić, i na tyle wymagające, że aby je dzisiaj podjąć i realizować, konieczne jest pogłębione, formacyjne przygotowanie.
Chciałbym jednak zwrócić uwagę, na fakt wykorzystywania szyldu Romana Dmowskiego przez siły zdecydowanie przeciwne jedności Polaków. Pierwszymi ofiarami tych zabiegów są oczywiście środowiska samych Narodowców, gdzie różnice w interpretacji doktryny doprowadziły do wielu podziałów i rozdrobnienia. I tak mamy obecnie, zarówno „narodowców ateistów”, jak i „narodowców katolików”, „narodowców demokratów” i „narodowców liberałów” itp..
Jak zwykle, najbardziej ortodoksyjne i nieprzejednane w swoich poglądach pozostają twory „pełniące obowiązki Narodowców” – podobnie zresztą wygląda to w przypadku innych sztucznych bytów, wytworzonych przez władców okrągłostołowej rzeczywistości i wszczepionych w Tkankę Narodową, które dzisiaj najczęściej legitymizują się, w zależności od potrzeb, bądź to ostentacyjnym katolicyzmem, bądź też dogmatycznym antysemityzmem.
Inną barierą, przy której zazwyczaj rozsypuje się większość rozmów o wspólnym działaniu jest, bardzo obecnie podsycany, historyczny antagonizm; Dmowski – Piłsudski.
Stojąc na gruncie koniecznej pragmatyki Narodowej, chciałbym jednak przytoczyć na koniec wypowiedź Romana Dmowskiego, która bardzo do mnie przemawia, gdyż zdaje się niemal idealnie oddawać istotę Konwentu Narodowego Polski:

„Polityka niepodległości nie jest ta, która o niej mówi,
ani nawet ta, która jej tylko chce,
a jeno ta, która do niej prowadzi i ma jakiekolwiek widoki do prowadzenia”.

To wielka, ponadczasowa reguła polityczna i palące zadane dla świadomych Polskich Patriotów, które trzeba w sposób zdecydowany i mądry wspólnie podjąć, jeżeli chcemy przetrwać jako Naród.
Tym bardziej więc, wszystkie środowiska i ugrupowania narodowe, powinny jako pierwsze spróbować wyrwać się, z narzuconej im przez obecny system, roli celebransów symboliki historycznej, i wywieść z tej pułapki Polaków, pogrążających się coraz bardziej w amoku permanentnego świętowania różnorakich rocznic, w sytuacji kiedy rozkradane są resztki polskiego majątku i Naród pozbawiany jest ostatnich podstaw materialnego bytu.
Prawdziwie ważnym bowiem jest nie to, co taki czy inny, uświęcony naszą wielką historią, symbol oznacza, tylko to, czym my dzisiaj jesteśmy gotowi i możemy symbol ten wypełnić – na ile jesteśmy w stanie nawiązać do jego faktycznych znaczeń z przeszłości i, na ile możemy z honorem się nim posłużyć, mając za sobą swoje własne czyny. Symbol bez uwzględnienia treści, które kiedyś go wykreowały i zdecydowały o tym, że przez wieki mógł być narodowym drogowskazem następnych pokoleń, będzie zawsze tylko pustym znakiem; wymarzoną zabawką wrogich nam sił, którą bez końca można mamić i oszukiwać, szlachetnych i uczciwych Polaków; wspaniałą okazją, aby Ich dalej skłócać i dzielić.
Oczywiście nigdy nie możemy o nich zapominać i godzić się na ich lekceważenie czy poniewieranie, ale samo czczenie symboli nie może być celem żadnych, poważnych zabiegów o Polskę – nie może być celem Narodu, który chce mieć jeszcze jakąś przyszłość. Musimy również pamiętać o tym, że patriotyzm, chociaż jest jednym z najpiękniejszych przymiotów Polskiego Ducha, musi mieć swoją materialną ostoję.
Pozbawieni Ojczyzny Polacy zawsze i do końca są gotowi o nią walczyć. Zróbmy jednak wszystko, aby nie doprowadzić do tej ostateczności. Tak wiele możemy przecież uczynić wspólnymi siłami bez rozlewu najdzielniejszej w świecie krwi. Nie wolno nam tylko czekać do momentu, aż zabraknie wyjścia.
Dlatego proszę wszystkich Polaków, którzy będą czytać ten wywiad; nie zwlekajcie, informujcie się i organizujcie, wspomagajcie jedni drugich. Niech ci, co nie mogą aktywnie się zaangażować, będą materialnym oparciem dla tych, którzy bez reszty poświęcają swój czas Sprawie Polskiej. Przestańmy być naiwni, że wolność przyjdzie sama, że ktoś o nas zadba; ktoś nas obroni i zabezpieczy. Taki świat nie istnieje, a to wszystko już było.
Dziękuję za zaproszenie do rozmowy i życzę wszystkim środowiskom narodowo-patriotycznym wiele wytrwałości i siły w staraniach o Polskę.
Oczywiście zapraszam również do włączania się w prace Konwentu Narodowego Polski.

M a r e k D e l i m a t
Koordynator ds.Organizacyjnych
Konwentu Narodowego Polski

konwent-narodowy-polski@o2.pl

http://www.wroclawskikomitet.pl/komitet/ogloszenia/item/960-wywiad-koordynatora-ds-organizacyjnych-konwentu-narodowego-polaki-dla-%C5%9Brodowisk-narodowo-patriotycznych

This post was submitted by Kawaleria Narodowa.